بازنويس

اگر روزي پير به راه مانده‌اي را دست گرفتي و به زندگي‌اش گرمي‌ بخشيدي...

اگر روزي يتيم بچه‌اي را گريان يافتي و به سويش شتافتي تا اشک از گونه‌اش بزدايي...

اگر ساعتي توقف نمودي تا کاروان زندگي ديگري سرعت بگيرد...

اگر دقيقه‌اي به خاطر از پا افتاده‌اي زانو بر زمين نهادي و او را تکيه گاه گشتي...

و بالاخره اگر لحظه‌اي غمگين گشتي به خاطر شادي ديگري...

آنگاه خوشحال باش که رهروي راه حقيقتي...

لبخند بزن که تو انساني...

و شاد زندگي کن که شادي تو يک شادي حقيقي است... 
                                                                                                                      دل آگاه